Zadowolona z zakupu wróciłam do domu. Moje nowe świecidełko było oczywiście powodem drwin domowników. Nic jednak sobie z tych docinek nie robiłam. Miałam swój pierścień i nic mi nie było w stanie popsuć świetnego humoru. Przynajmniej w tamtej chwili tak mi sie wydawało. Bo kilka godzin później dowiedziałam się, że rodzice nie zgodzili się na mój wyjazd do Grecji, z kolegami z klasy na kolonie letnie. Marzenia o poznaniu kultury tego kraju prysły jak bańka mydlana. byłam pełna rozpaczy i rozżalona na cały świat a zwłaszcza na rodziców, że nie stać ich na wypoczynek dla swojej pociechy. Skoro innych kolegów stać na wyjazd, to dlaczego nie mnie? Już miałam w oczach wizję kolegów opowiadających z wypiekami na twarzy o tych wszystkich atrakcjach związanych z wypoczynkiem w Grecji. A ja stojąc obok ze łzami w oczach przysłuchuję się z zazdrością tym opowieściom.
Zostałam sama ze swoim bólem, bo nikt, nawet moje starsze rodzeństwo nie potrafiło zrozumieć mojej beznadziejnej sytuacji (Grecja była dla mnie wtedy najważniejsza). Zamknęłam się w pokoju i szlochałam do poduszki. Wtedy to spojrzałam na mój nowy nabytek i pomyślałam, dlaczego takie czary jak w bajce nie istnieją w rzeczywistości. Dla zgrywu pomyślałam życzenie i przekręciłam trzy razy pierścień wokół palca. I nagle jakoś dziwnie sie poczułam. Miałam mroczki przed oczami i dziwnie kręciło mi się w głowie. Nie wiem chyba zemdlałam... A gdy sie obudziłam stwierdziłam, że jestem w obcym mi miejscu. Jakaś dziwna komnata, surowe białe ściany, drewniana podłoga, intensywne promienie słoneczne zaglądające do okna. Gdzie moje plakaty z ulubionymi zespołami muzycznymi, gdzie ukochane pluszaki? Wybiegłam przerażona z pokoju wołając rodziców.Ku mojemu zdziwieniu i jeszcze większemu zdziwieniu mojej rodziny zorientowałam się, że jestem w domu. Tylko to był jakiś inny, obcy dom. Wszystko nowe, nieznane, tylko domownicy ci sami. Szybko zorientowałam się, co się stało. Nie mogłam uwierzyć , że to dzieje się naprawdę. Ja byłam w Grecji. Mało powiedziane, ja tam mieszkałam, żyłam, to był mój dom rodzinny. Cieszyłam się jak dziecko, mało tego, z tej radości wykonałam taniec plemienny, co wywołało dezorientację na twarzach rodziców. Pierścień działał. Hurra....byłam posiadaczką magicznego pierścienia Arabelli. To dopiero będę opowiadać koleżankom o Grecji. Ich wrażenia z kolonii nie będą porównywalne do moich opowieści. byłam przeszczęśliwa.
Od razu zapragnęłam zwiedzić cały świat. Bo skoro udało mi się z Grecją, to dlaczego ma się nie udać z innymi krajami? I za każdym razem, gdy już nasyciłam sie kulturą jakiegoś kraju, kiedy pomyślałam o nowym zakątku świata do zdobycia i przekręciłam pierścień trzy razy wokół palca, znajdowałam się razem z rodziną w upragnionym miejscu. I ten stary kiczowaty pierścień był przepustką do tych marzeń.
Szkoda tylko, że takie rzeczy dzieją się tylko w snach. A takie bajeczne sny nie chcą się powtórzyć po raz drugi.../LinG
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz